
Παρασκευή 27 ΜΑΡΤΙΟΥ
21:00 μ.μ
Σπύρου Τρικούπη 21
Αθηνα-Εξαρχεια
μετανάστες ,πρόσφυγες και αλληλέγγυοι
όλοι μαζί
να δημιουργήσουμε γέφυρες
φιλίας και αλληλεγγύης

Αθηνα-Εξαρχεια
Η ζωή χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων απειλείται καθημερινά στα συνοριακά περάσματα, αστυνομικά τμήματα και στρατόπεδα συγκέντρωσης όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση που με διατάξεις όπως το σύμφωνο για την μετανάστευση και η οδηγία τις επιστροφής, αποκλείει την νομιμοποίηση και προωθεί την 18 μήνη φυλάκιση των χωρίς χαρτιά. Την ίδια στιγμή, τα κράτη της Ε.Ε. και το κεφάλαιο που υπηρετούν, διαδραματίζουν ενεργό ρόλο σε όσα καταστρέφουν τη ζωή των λαών της Αφρικής και της Ασίας. Η Ε.Ε πληρώνει αδρά την κατασκευή στρατοπέδων συγκέντρωσης, τις επιχειρήσεις της FRONTEX και την εξαναγκαστική παραμονή στα κράτη σύνορα της Ε.Ε σύμφωνα με τις επιταγές του κανονισμού του Δουβλίνου. Μοναδικός σκοπός, η φρούρηση των συνόρων και πρόσχημα η προάσπιση της ασφάλειας και της τάξης των ευρωπαίων προνομιούχων πολιτών από τις τρομοκρατικές απειλές.
Οι κυβερνητικές εξουσίες στην Ελλάδα, ικανοποιώντας τα συμφέροντα του κεφαλαίου και του κράτους, εφαρμόζουν απάνθρωπες ρατσιστικές και αντιμεταναστευτικές πολιτικές όπως η πρακτική των επαναπροωθήσεων, η ενθάρρυνση της αστυνομικής βίας και η γενικότερη κρατική καταστολή, πολιτικές που εξωθούν σε καθεστώς ομηρίας χιλιάδες μετανάστες και οδηγούν στην άρνηση χορήγησης ασύλου στους πρόσφυγες. Την ώρα που οι παραλίες του Αιγαίου και το ποτάμι του Έβρου ξεβράζουν πτώματα, την ώρα που οι πρόσφυγες απελαύνονται παράνομα, την ώρα που στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στα κρατητήρια της ΕΛ.ΑΣ κρατούνται χιλιάδες μετανάστες και σκοτώνονται άνθρωποι , η σιωπή και η αδιαφορία μας είναι ανοχή.
Πλέον είναι ανάγκη να διαμορφωθεί ένας κοινός αγώνας προσφύγων και μεταναστών που θα είναι σε θέση να διαμορφώσει τον δικό του ανεξάρτητο και ταξικό λόγο, που δεν θα είναι στο ρόλο του διαμεσολαβητή, που θα αμφισβητήσει στην πράξη τις κρατικές πολιτικές και λογικές καπελώματος και συναίνεσης. Πιστεύουμε ότι μόνο έτσι θα υπερασπίσουμε την ζωή και την αξιοπρέπειά μας. Με αυτό τον τρόπο μπορούμε να δείξουμε ότι οι μετανάστες μπορούν να οργανωθούν και να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους συσπειρωμένοι γύρω από τον εαυτό τους και βασιζόμενοι στις ανάγκες τους και στη διάθεση να αλλάξουν την ίδια την ζωή τους. Εξάλλου υπάρχουν αρκετά παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι οι δράσεις των μεταναστών κατάφεραν να ταρακουνήσουν τους κρατικούς θεσμούς έχοντας υπόψη μας και την τελευταία εξέγερση των φυλακισμένων στις φυλακές της Ελλάδας, με μεγάλη συμμετοχή μεταναστών και προσφύγων.
Έτσι ξεκινάμε τον αγώνα μας θέτοντας σαν άμεσο σκοπό τα αιτήματα μας :
- η διαδικασία του πολιτικού ασύλου να φύγει από την αρμοδιότητα της αστυνομίας
- ανοικτή διαδικασία νομιμοποίησης χωρίς προϋποθέσεις
- ανοιχτά σύνορα για όλους τους μετανάστες και πρόσφυγες
- να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης
Με βάση τα παραπάνω καλούμε στις 3 Δεκεμβρίου στην «Γέφυρα» (Σπ. Τρικούπη 21, Εξάρχεια) μια δεύτερη συνάντηση με μεταναστευτικές και προσφυγικές συλλογικότητες, ομάδες, άτομα και όσους θέλουν να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους, για να θέσουμε τις πρακτικές μας προτάσεις για την συνέχιση του αγώνα μας.
Ανοικτή συνέλευση προσφύγων και μεταναστών.
Το να’ σαι αιχμάλωτος, ζήτημα δεν είναι,
Μα το να μην παραδοθείς, - αυτό’ναι.
Ναζίμ Χικμέτ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ!
Οι λέξεις δεν επαρκούν για να περιγράψουν τις απαράδεκτες συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές της χώρας. Αυτή είναι η εικόνα που μας μεταφέρουν οι ίδιοι οι κρατούμενοι και οι κρατούμενες, οι οποίοι στις 3 Νοεμβρίου προέβησαν σε αποχή από το συσσίτιο, ενώ στις 7 του μηνός άρχισαν απεργία πείνας με πρωτοφανή μαζικότητα (πάνω από 6.000 άτομα). Κατέφυγαν σε αυτό το έσχατο μέσο για να διεκδικήσουν τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, που θα έπρεπε να είναι δεδομένα. Τα αιτήματά τους περιελάμβαναν μεταξύ άλλων την κατάργηση των πειθαρχικών ποινών, τη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής, την παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, και την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων. Η απεργία πείνας έληξε, αλλά ο αγώνας και η αλληλεγγύη όσων βρίσκονται έξω από τα κάγκελα συνεχίζονται.
Πέρα από την ανθρωπιστική πτυχή του θέματος, οι φυλακές είναι ένα κατ’ εξοχήν πολιτικό ζήτημα. Αποκαλύπτουν τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού, ενός συστήματος που αντιμετωπίζει κατασταλτικά τα προβλήματα που το ίδιο γεννά: εντεινόμενες κοινωνικές ανισότητες, φτώχεια, ανεργία, εξάρτηση από ναρκωτικά. Εξάλλου, δεν είναι τυχαία ούτε η ταξική σύνθεση του έγκλειστου πληθυσμού ούτε το γεγονός ότι όσο επιδεινώνονται οι ανισότητες αυξάνεται ο αριθμός των φυλακισμένων. Παράλληλα, οι απάνθρωπες συνθήκες κράτησης δεν οφείλονται μόνο στην αδιαφορία του κράτους. Επισείουν το φόβητρο της τιμωρίας στους κοινωνικούς αγωνιστές, στοχεύοντας στην κάμψη των κοινωνικών αντιστάσεων. Όσο υπάρχουν φυλακές, κανείς δεν είναι ελεύθερος.
Ωστόσο, ο εγκλεισμός και η εξευτελιστική μεταχείριση δεν περιορίζονται στα κατ’ ευφημισμό «σωφρονιστικά καταστήματα». Στην ίδια λογική εντάσσονται τα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων, αλλά και τα στρατόπεδα κράτησης μεταναστών, που παραμένουν αόρατα. Στα στρατόπεδα κράτησης, που αποτελούν, όπως και οι φυλακές, κολαστήρια ανθρώπινων σωμάτων και ψυχών, η έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων απλώς δεν υφίσταται.Την ίδια στιγμή, το κράτος και τα τσιράκια του καλλιεργούν τον ρατσισμό και τον εθνικισμό για να αποκρύψουν το ζήτημα.
Ο αγώνας ενάντια σε κάθε είδους φυλακή δεν τελείωσε. Με όπλο την αλληλεγγύη αγωνιζόμαστε ενάντια στις ταξικές ανισότητες, για την εξάλειψη του ρατσισμού και του εθνικισμού.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ, ΠΟΥ ΔΙΑΝΥΟΥΝ ΤΗΝ 16Η ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΑΞΕΙΣ